| تبليغات | X |
|
ای ستاره ها ای ستاره ها که بر فراز آسمان بانگ خود اشاره گر نشسته اید ای ستاره ها که از ورای ابرها بر جهان ما نظاره گر نشسته اید
آری این منم که در سکوت شب نامه های عاشقانه پاره می کنم ای ستاره ها اگر به من مدد کنید دامن از غمش پر از ستاره می کنم
با دلی که بوئی از وفا نبرده است جور بیکرانه و بهانه خوش تر است در کنار این مصاحبان خود پسند ناز و عشوه های زیرکانه خوش تر است
ای ستاره ها چه شد که در نگاه من دیگر آن نشاط و نغمه و ترانه مرد؟ ای ستاره ها چه شد که بر لبان او آخر آن نوای گرم عاشقانه مرد؟
جام باده سر نگون و بسترم تهی سر نهاده ام به روی نامه های او سرنهاده ام که در میان این سطور جستجو کنم نشانی از وفای او
ای ستاره ها مگر شما هم آگهید از دوروئی و جفای ساکنان خاک کاینچنین به قلب آسمان نهان شدید ای ستاره ها ستاره های خوب و پاک
من که پشت پا زدم به هرچه هست و نیست تا که کام او زعشق خود روا کنم لعنت خدا به من اگر به جز وفا زین سپس به عاشقان باوفا کنم
ای ستاره ها که همچو قطره های اشک سر به دامن سیاه شب نهاده اید ای ستاره ها کز آن جهان جاودان روزنی به سوی این جهان گشاده اید
رفته است و مهرش از دلم نمی رود ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست! ای ستاره ها ستاره ها ستاره ها پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟؟؟؟؟
فروغ فرخزاد
ای که با مردن من زنده شدی! چه از ین زنده شدن حاصل توست؟ کینه ی تلخ مرا کم مشمار که به خونخواهی من قاتل تست! تا به دندان بکند ریشه ی تو می تپد در رگ من کینه ی من گور عشق من اگر سینه ی تست گور عشق تو شود سینه ی من تب تندی که مرا تشنه گداخت عشق من بود و مرا دشمن بود در تو بیمایه اگر در نگرفت چه کنم قلب تو از آهن بود کاش از سینه ی خود می کندم این نهالی که به خون پروردم کاش چون مکر تو را می دیدم از تو و عشق تو بس می کردم دل تو مرده صفت خاموش است دل من پر تپش از سوداهاست چه توان کرد که خشکی خشکی است چه توان گفت که دریا دریا ست هان مپندار مپندار ای زن(مرد)! که چنین زود دل از من کندی تو به هر جا روی تنهایی تو به هر جا بروی پابندی من تو را باز به خود خواهم خواند من ترا از تو رها خواهم کرد! تا کنارم بنشینی همه عمر بندت از بند جدا خواهم کرد! نادر نادرپور
سلام امروز خیلی ناراحتم دیشب راس ساعت یک ونیم مامانم اومد تا اینجا خوبه... از اونجایی که من طاقت رسیدن فردا صبح رو نداشتم همون موقع به چمدون و ساک یورش بردم چه خیال هایی اول از همه ژاکت خریده بود واس دو دوماد اولی واس بچه ها که چه چیزای خوشکل خوشکلی ... خواهر اولم یه دو قلو دختر داره(مهدیس و پردیس)امسال اول دبستان رفتن با یه پسر ۵ ونیم ساله (امیر رضا) خواهر دومم یه پسر ۳ساله داره (ماهان)واس این دو پسر دو تا سکل گرفته وانواع پوشاک واس اون دوتا دخملم بلوز شلوار گرفته خودتون بهتر می دونید لباسای بچگونه خیلی نازن اونوقت واسه من واسه ته تقاری عزیزش یه کیف سامسونت.... واس دانشگام گرفته ای خدا اگه می خواستم خب خودم می خریدم مگه تو دزفول نبوداین از اولین ضد حال یه بارونی گرفته واسم رنگ چی.....الله اکبر از ایناکه بالاشون انگار اپل داره میگم این چی خریدی آخه من از اینا می پوشم؟؟؟؟؟؟ مامان جان عزیزم این و از تن مانکن در اوردم هر کدوم از این خانوما که دیده گفته چقدر خوشکله آخه تو که مادرمی نمی دونی من چه سبکی لباس می پوشم رفتی از چهار پشت غریبه پرسیدی آخه مگه دزفول چقدر زمستون داره که تو بارونی گرفتی حسابی خلق مامان بیچارمو همون شب گرفتم خودمم ناراحتم واقعا از این چیزایی که گر فته بدم میاد مشهدیا از این بارونی ها می پوشن نه من کلی به قول خودش واس اینا پول داده.... واس این یکی خواهرمم یه کیف مجلسی گرفته با یه مانتو دیگه حالا خوشش اومده یا نه معلوم نیست چون از بس من ایراد گرفتم دیگه اون بیچاره حرفی نزد دیگه چی بگم ..............................
السلام و علیک یا اهل الوبلاگیون حال واحوال چطوریاس؟ اگر حال اینجانب را خواسته باشید یک مقدار پریشان احوال می باشم. مامینم جمعه رفت مشهد مقدس دیروز زنگ زد رفته بود بازار طلاب داشت واسم یه چیزایی می خرید می خواستم از بدی هوا بنویسم از اینکه چرا هوا سرد نمی شه تو مشهد بخاری زدن اونوقت ما اینجا هنوز با تک پوش و شلوارک تردد می فرماییم دو هفته پیش بود کل ایران بارونی شده بود؟دقیق یادم نیست همون موقع که بارون می اومد از همون موقع هوا بهاری شد باید باغچه خونمون رو ببینید حال می کنم نگاش می کنم آخر سر معلوم نشد می خوام هوا سرد بشه یا نه؟؟؟؟؟؟؟ هیچی دیگه روزا همیجور میگذرن هان یه اتفاق مهم چهارشنبه امتحان زبان دارم نیم ترم منظورم زبانکدس.. این دوست صمیمیم هم چمران قبول شده منتهی ادبیات فارسی بابا دو هفتس از اهوز نیومده خیلی بهش خوش میگذره نه اس ام اس نه تک زنگ دلم براش شده تنگ اونموقع که هنوز کنکور نداده بودیم می گفت من عیدا هم خونه نمی یام منم می گفتم تو دلم ای از خونه فراری..... چند وقت پیش بود یه مستند گذاشته بود تی وی واسه این دخترا که مثلا بدبخت شدن حالا هی مامینم میری اهواز سوار تاکسی مطمئنی میشی اونجا پر عرب مواظب باشی نمی خوام همین یه کرم و رژم بزنی دیگه بازار پند و نصیحت و موعظه شروع شده بود دیگه ما هم فرارو بر قرار مرجح دانسته فلنگ را بسته به همان کنج اتاق پناه بردیم. حوصلتون سر رفت منم حوصلم سرییده بود که این اراجیف رو نوشتم
چشم بسته چشامو بستم وهر چی از دهنم در می اومد بهت گفتم. نمی دونم چرا یه دفعه زد به سرم ولی دیگه کار از کار گذشته بود ومن هر اونچه که نباید به زبون می آوردم به تو گفته بودم. با ترس و لرز چشامو باز کردم تا ببینم هستی یا رفتی. تعجب کردم وقتی دیدم تو هنوز رو به روم وایستادی! خدا رو شکر کردم بزرگترین شانسی که آورده بودم این بود که تو از سر لجبازی محکم گوشاتو گرفته بوی تا صدامو نشنوی! پول همیشه می گفتی :پول حلال همه مشکلاته.وقتی پول باشه همه چی حله. ادعا می کردی که حتی می تونی منو هم با پول بخری! و من همیشه با تو مخالفت می کردم وبه هر دری می زدم که بهت بفهمونم این جورا هم که فکر می کنی نیست. اما یه روز بالاخره به حرفت رسیدم.تو همه چیز رو با پول حل کردی حتی منو. اون روزی اینو فهمیدم که مهریه مو تمامو کمال دادی ومن برای همیشه از زندگیت رفتم بیرون و تموم مشکلاتمون از این طریق حل شد. تقلب با تقلب تو امتحاناتم قبول شدم. با تقلب درسم رو تموم کردم. با تقلب یه کار خوب تو یه شرکت اسم و رسم دار پیدا کردم. با تقلب دل تو رو بردم وتو رو به عقد خودم در اوردم. وحالا تو با تقلب سر من کلاه گذاشتی وتموم زندگیم که حاصل یه عمر تقلب کاری بود رو ازم گرفتی ومتقلبانه هم ازم جدا شدی.
وقتی دهکده ای آتش می گیرد همه دودش را می بینندو برای خاموش کردن آن تلاش می کنند. اما وقتی دلی شکسته می شود و قلبی به تپش می آید هیچ کس با خبر نمی شود و صدایش را نمی شنود. دلم شکسته و قلبم به تپش افتاده است دیگر نای نفس کشیدن ندارم. احساس می کنم دیگر زنده نیستم اما همچنان صدای قلبم به گوش می رسد. نمی دانم چرا با من چنین تا کردی که دیگر از همه کس بیزارم وحتی شوقی به زیستن در این قلبگاه عشق ندارم. اما با این حال باز هم صدای قلبم با زمزمه ی دوستت دارم همراه است.
وقتی که چراغ ماه روشن شد وقتی که گل ستاره ها رویید وقتی که نسیم شور دریاها کف های سفید آب را بویید تنهاو برهنه باز می آیی با عطر بنفشه هاو نرگس ها لبهات به رنگ زنده ی آتش بازوت به رنگ تفته ی مس ها پر می شود از تن تو آغوشم چون بستر ابر از تن خورشید می خندی و با کرشمه می گویی کی می شود این ستاره ها را چید؟ من می نگرم به آسمان خاموش تو می نگری به چشم من حیران پلک من و تو به زیر می افتد چون بال دو مرغ در شب باران می خندی و باز می گشایی لب همراه تو ناله می کند آهی امشب چه شب عمیق آرامی است در او نه نوازشی نه فریادی ناگه لب تو ز بوسه می سوزد چون برگ گلی زنیش زنبوری در کام من و تو-هردو- می پیچد زان بوسه ی تند طعم انگوری لب های تو رنگ تازه می گیرد از لذت بوسه دیده می بندی: امشب چه شب عمیق آرامی است می گوئی و زیرکانه می خندی هنگام سپیده دم که اردک ها از بام افق ستاره بر می چینند در بستر ماسه های مهتابی از دور دو سایه را یکی بینند! نادر نادر پور
چگونه بنویسم وقتی اشک هایم کلمات را در هم می کنند تا دست هایم از جدایی سخن به میان نیاورند و وقتی چهره معصوم تو در ذهنم هزاران بار ترسیم می شوند مانع از حضور کلمات تلخ شود. امیدم نگو این آخرین دیدار است و دیگر چشمانم از شرم نگاه تو زمین را محرم نمی داند نگو پس از این در حضور هرزه نگاههای غریب آشفته چشم به آسمان باید بدوزم. نگو که باید سنگین تر از همیشه غصه به دوش بکشم و با هزاران زحمت تکه پاره های قلبم را با تاری از امید به بازگشت پینه کنم. وقتی نیستی شب نا تمام غصه هایم هرگز سحر نخواهد داشت حتی اگر به وسعت دریا اشک ریزم و به تعداد قطره های الماس آسمان شب در برابر خالق یکتا سجده کنم.
چنان گرفته دلم کنج خلوت قفسم که ممکن است بمیرم اگر به تو نرسم تو را به نام تو فریاد می زنم آنقدر که تا نهایت تاریخ می رسد جرسم اجابتم کن و بگذار عاشقت باشم نمانده از هوس عاشقی جز این هوسم بگیر روح مرا آی منجی دنیا مرا.....که بی توو بی باورت عبثم مرا چنان که تو می خواهی عاشقی آموز اگر چه لحظه ای حتی...... به قدر یک نفسم
می ترسم از روزی که نامم در میان هق هق گریه هایت شب آویز رویا شود. می ترسم از روزی که عشق بی بال و پر شود بمیرد در میان انبوه دلدادگی هایت. چه معصومانه بخشیدم دلم را بی آنکه لحظه ای در نگاهت تامل کنم. بی آنکه باور کنم عشق معنی مبهم فاصله هاست خسته ام !خسته از شعری که زمان برایم سرود.خسته از عشقی که تا ابد نثار تو خواهم کرد. از ناله های شبانه ام از عطش نگاهی که بی پروا در چشمان سیاهت سرد و خاکستر شد...... من سال هاست که می سوزم از این دلدادگی. نمی دانم برای بودن در کنارت به پای کدام واژه بیفتم. کاش می دانستم کدامین جمله می تواند آتش عشق را در وجودت شعله ور کند. کاش.....ای کاش می توانستی ببینی که من هنوز هم با تو هستم!!
|
About
سایه ی هیچ سکوتی سنگین نیست اگر بتوانیم آن را به دور از روزمرگی هایمان آوا بخشیم. Archivesآذر 1388آبان 1388 مهر 1388 Links
این همه لیلی کسی مجنون نشد
elaheysharghe |
طفلک از من
